oświadczenie woli akt apostazji

Apostazja a formalny akt wystąpienia z Kościoła katolickiego w kanonicznym prawie karnym (PDF) Apostazja a formalny akt wystapienia z Koscioła katolickiego w kanonicznymprawie karnym | Rafał Dettlaff - Academia.edu Jako wolny człowiek, a także na podstawie prawa zagwarantowanego przez Konstytucję RP oraz zgodnie z KPKan, zrzekam się i rezygnuję z wszelkich moich powiązań i związku z Kościołem rzymskokatolickim, takich jak przyjęte sakramenty, z których część została przeprowadzona bez mej świadomej woli. Złożenie oświadczenia, co do zasady, zależne jest od woli np. przedsiębiorcy. Niekiedy może być przedmiotem obowiązku prawnego, podlegającego przymusowej realizacji. Artykuł 64 k.c. nie Najpierw apostazji w ogóle nie było (styczeń 2006), potem była, ale jakby jej nie było (luty 2006), potem była, ale tylko ?kanoniczna? (marzec 2006) a potem okazało się, że akt apostazji można napisać nawet na papierze toaletowym (czerwiec 2006), grunt żeby uniknąć procesu sądowego. Wreszcie we wrześniu 2008 okazało się, że dane osobowe są Kościołowi potrzebne Przewodniczący Episkopatu: Kwestia przystępowania prawosławnych do sakramentu Eucharystii w naszych kościołach jest sprawą delikatną. „Jeśli chodzi o udzielanie prawosławnym Komunii św. w kościołach katolickich to jest to niemożliwe, gdyż prawosławie traktuje ten gest jako akt apostazji” – powiedział KAI abp Stanisław nonton film fifty shades freed menceritakan tentang apa. Dekret Ogólny Konferencji Episkopatu Polski w sprawie wystąpień z Kościoła oraz powrotu do wspólnoty Kościoła Uchwała nr 20/370/2015 Konferencji Episkopatu Polski z dnia 7 października 2015 r. dotycząca wydania Dekretu Ogólnego Konferencji Episkopatu Polski w sprawie wystąpień z Kościoła oraz powrotu do wspólnoty Kościoła* Konferencja Episkopatu Polski podczas 370. Zebrania Plenarnego, które odbyło się w Warszawie w dniach 6-7 października 2015 r., na podstawie kan. 455 § 1 KPK w związku z art. 18 Statutu KEP, po uwzględnieniu sugestii Kongregacji ds. Biskupów wydała Dekret Ogólny Konferencji Episkopatu Polski w sprawie wystąpień z Kościoła oraz powrotu do wspólnoty Kościoła, przy 61 głosach za i przy 3 głosach wstrzymujących się. Tekst dekretu stanowi załącznik do niniejszej uchwały. Dekret uzyska moc obowiązującą po recognitio Stolicy Apostolskiej. Stanisław Gądecki, Arcybiskup Metropolita Poznański Przewodniczący KEP Artur G. Miziński, Sekretarz Generalny KEP * Zgodnie z kan. 455 Kodeksu Prawa Kanonicznego oraz art. 21 Statutu Konferencji Episkopatu Polski, po recognitio Kongregacji ds. Biskupów (Prot N. 458/2014), zamieszczenie Dekretu Ogólnego Konferencji Episkopatu Polski w sprawie wystąpień z Kościoła oraz powrotu do wspólnoty Kościoła w „Aktach Konferencji Episkopatu Polski Nr 27/2015” stanowi sposób jego prawnej promulgacji, w wyniku której Dekret Ogólny otrzymuje moc obowiązującą z dniem r. Jednym z podstawowych obowiązków wiernego wobec Kościoła jest zachowywanie z nim wspólnoty (kan. 209 § 1 KPK). Obowiązek zachowania wspólnoty z Kościołem w najbardziej radykalny sposób narusza ten katolik, który dokonuje aktu odstępstwa od wspólnoty Kościoła, bądź to jako heretyk, który uporczywie, po przyjęciu chrztu, zaprzecza jakiejś prawdzie, w którą należy wierzyć wiarą boską i katolicką, albo uporczywie powątpiewa o niej; bądź to jako apostata, który całkowicie porzuca wiarę chrześcijańską (występując z Kościoła katolickiego i wstępując do wspólnoty religijnej niechrześcijańskiej lub pozostając poza jakąkolwiek wspólnotą religijną); bądź to jako schizmatyk, który odmawia uznawania zwierzchnictwa Biskupa Rzymskiego lub utrzymywania wspólnoty z członkami Kościoła, uznającymi to zwierzchnictwo (kan. 751 KPK). Kościół boleje z powodu każdego grzechu, szczególnie z powodu porzucenia wiary chrześcijańskiej i odejścia ochrzczonych ze wspólnoty Kościoła, ale czerpiąc przykład od miłosiernego Boga z miłością oczekuje i przyjmuje tych, którzy do niej powracają. Dlatego osoby znajdujące się w niebezpieczeństwie popełnienia tego czynu należy z miłością pouczać i zachęcać, by odstąpiły od zamiaru opuszczenia Kościoła. Gdy jednak od tego zamiaru nie odstąpią, respektując ich wolny wybór, należy im przypomnieć zasadę semel catholicus, semper catholicus. W Polsce zdarzają się przypadki, kiedy to katolicy, korzystając z prawa do wolności sumienia i wyznania, porzucając wiarę chrześcijańską, wyrażają wolę zerwania wspólnoty z Kościołem. Dlatego Konferencja Episkopatu Polski, upoważniona przez Stolicę Apostolską, zgodnie z kan. 455 § 1 KPK, postanawia co następuje: Oświadczenie woli o wystąpieniu z Kościoła wywołuje formalny skutek od chwili jego przyjęcia przez kompetentną władzę kościelną. Aby mogło być uznane za skuteczne, musi być: wyrażone przez osobę pełnoletnią (kan. 98 § 1 i 2 KPK), zdolną do czynności prawnych, w sposób świadomy i wolny (kan. 124-126 KPK); złożone osobiście w formie pisemnej wobec proboszcza swego miejsca zamieszkania (stałego lub tymczasowego). Oświadczenie woli o wystąpieniu z Kościoła złożone w formie pisemnej musi: zawierać dane personalne odstępcy; zawierać dane dotyczące daty i parafii chrztu (jeżeli chrzest miał miejsce w innej parafii powinno być dołączone świadectwo chrztu); w sposób nie budzący wątpliwości wyrażać wolę i motywację zerwania wspólnoty z Kościołem; zawierać informację o tym, iż odstępca dokonuje tego aktu dobrowolnie, ze świadomością konsekwencji, jakie ów akt pociąga za sobą; być podpisane własnoręcznie przez odstępcę. Proboszcz przyjmujący oświadczenie woli o wystąpieniu z Kościoła, jeśli to możliwe, podczas tego samego spotkania: weryfikuje tożsamość składającego oświadczenie woli; przeprowadza pełną troski rozmowę duszpasterską tak, aby rozeznać jakie są przyczyny decyzji składającego oświadczenie woli; podejmuje z miłością i roztropnością starania duszpasterskie, by zachęcić składającego oświadczenie woli do porzucenia jego zamiarów i obudzić wiarę zaszczepioną weń przez sakrament chrztu; informuje o konsekwencjach prawnych złożonego oświadczenia woli o wystąpieniu z Kościoła, przede wszystkim o zaciąganej karze ekskomuniki latae sententiae (kan. 1364 § 1 KPK), której skutkami kanonicznymi są w szczególności: niemożność sprawowania i przyjmowania sakramentów oraz sprawowania sakramentaliów, zakaz ministerialnego udziału w obrzędach kultu ( funkcji chrzestnego, świadka bierzmowania, świadka zawarcia małżeństwa, itp.), zakaz wykonywania urzędów, posług i zadań w Kościele (kan. 1331 KPK); zakaz przynależenia do publicznych stowarzyszeń, ruchów i organizacji kościelnych i katolickich (kan. 316 KPK); pozbawienie pogrzebu kościelnego (kan. 1184 § 1 nr 1). sprawdza, czy oświadczenie woli wyrażone w formie pisemnej zawiera wszystkie wymagane elementy, o których mowa w pkt. 1-2 niniejszego Dekretu. Jeżeli oświadczenie woli o wystąpieniu z Kościoła, złożone w formie pisemnej, spełnia wszystkie wymogi formalne, a po rozmowie duszpasterskiej proboszcz nabył pewność moralną, że decyzja jaką podejmuje odstępca jest wyrazem jego wolnej, nieprzymuszonej woli i dowodem na porzucenie wspólnoty z Kościołem, rozumianej jako zerwanie więzi wiary, sakramentów i władzy pasterskiej, zobowiązany jest do: zachowania oryginału oświadczenia woli odstępcy w archiwum parafii; przesłania kopii oświadczenia woli odstępcy oraz kopii jego świadectwa chrztu do kurii swojej diecezji. W razie zaistnienia wątpliwości w ocenie konkretnego przypadku proboszcz jest zobowiązany do niezwłocznego odniesienia się do ordynariusza miejsca. Nie wywołuje skutków prawnych oświadczenie woli, jeżeli zostało: przesłane drogą pocztową; przesłane drogą elektroniczną; złożone przed urzędnikiem cywilnym. Ordynariusz miejsca, po dokonaniu formalno-prawnej weryfikacji oświadczenia woli o wystąpieniu z Kościoła, poleca proboszczowi parafii miejsca chrztu (także w przypadku, gdy złożenie oświadczenia miało miejsce w parafii chrztu) dokonanie stosownego wpisu do księgi ochrzczonych. Jeżeli odstępca przyjął chrzest w parafii, która należy do innej diecezji, wówczas ordynariusz miejsca przesyła informację o akcie wystąpienia z Kościoła do właściwego ordynariusza miejsca, celem polecenia dokonania stosownego wpisu w księdze ochrzczonych. Ordynariusz miejsca może zadeklarować zaciągnięcie kary ekskomuniki, z zachowaniem odpowiednich przepisów prawa (kan. 1364 KPK; kan. 1342 KPK; kan. 1718-1728 KPK). Treść wpisu w księdze ochrzczonych na marginesie aktu chrztu odstępcy winna mieć następującą formę: „Dnia … w Parafii … w … złożył(a) formalne oświadczenie woli o wystąpieniu z Kościoła katolickiego”. Adnotacja ta musi być odtąd umieszczana na świadectwie chrztu. Nie wystawia się żadnego zaświadczenia potwierdzającego fakt wystąpienia z Kościoła. Odstępca może jednak otrzymać świadectwo chrztu z adnotacją, o której mowa w pkt. 10 niniejszego Dekretu. Jeżeli z zagranicznej kurii diecezjalnej wpłynie bezpośrednio do parafii informacja o wystąpieniu z Kościoła, należy skonsultować się z własnym ordynariuszem miejsca, który po weryfikacji dokumentu podejmie decyzję w sprawie. Odstępca nie może zawrzeć małżeństwa bez zezwolenia ordynariusza miejsca z zachowaniem przepisów określonych w kan. 1125 oraz kan. 1071 § 1 nr 4 i 5, kan. 1071 § 2 KPK. W grożącym niebezpieczeństwie śmierci zakaz przyjmowania sakramentów ulega zawieszeniu. W takiej sytuacji, podlegający karze ekskomuniki może otrzymać sakramentalne rozgrzeszenie, przyjąć namaszczenie chorych i przystąpić do Komunii Świętej (kan. 1352 § 1 KPK), jeżeli o to dobrowolnie poprosi i okaże postawę nawrócenia. Gdy minie niebezpieczeństwo śmierci należy zastosować procedurę, o której w punkach 16-17. Pomimo wystąpienia z Kościoła niezniszczalny charakter, jaki wyciska sakrament chrztu świętego, pozostaje niezatarty (kan. 849 KPK), dlatego odstępca ma możliwość powrotu do pełnej wspólnoty Kościoła. Odstępca, który chce powrócić do pełnej wspólnoty Kościoła musi zgłosić się do proboszcza i złożyć pisemną prośbę zawierającą: dane personalne; dane dotyczące daty i parafii chrztu; dane dotyczące daty i miejsca, w którym zostało złożone oświadczeni woli o wystąpieniu z Kościoła; krótką informacje o okolicznościach i motywacjach wystąpienia z Kościoła oraz pragnienia powrotu do pełnej wspólnoty z nim. Proboszcz, jeżeli uzna, że osoba jest gotowa do powrotu do życia sakramentalnego, zwraca się w jej imieniu do ordynariusza miejsca, do którego należy uwolnienie z ciążącej kary ekskomuniki (kan. 1356 § 1 nr 1 KPK). Ordynariuszowi miejsca należy też przedłożyć kwestię małżeństwa zawartego w jakiejkolwiek formie przez tę osobę w czasie, w którym znajdowała się poza wspólnotą Kościoła, w celu ustalenia jej stanu kanonicznego. O zwolnieniu z cenzury i powrocie do pełnej wspólnoty z Kościołem ordynariusz miejsca powiadamia proboszcza parafii chrztu oraz poleca dokonanie w księdze ochrzczonych adnotacji o następującej treści: „Dnia … powrócił(a) do pełnej wspólnoty z Kościołem katolickim”. Na skruszonego odstępcę ordynariusz miejsca może nałożyć odpowiednią pokutę (kan. 1358 § 2 KPK). W związku ze wzrastającą tendencją sekularyzacji, pokusą życia pozbawionego wymiaru religijnego, Konferencja Episkopatu Polski zachęca usilnie wiernych do nieustannego pielęgnowania i pogłębiania więzi we wspólnocie ludu Bożego oraz odważnego dawania świadectwa wiary, aby wielorakie trudności, napięcia i kryzysy ziemskiego życia mogły być skuteczniej przezwyciężane. Wszystkich wiernych wzywa do modlitwy za braci i siostry, którzy jak ewangeliczne zagubione owce oddalili się od wspólnoty Kościoła, by powrócili na drogę jedności wiary, sakramentów i zwierzchnictwa kościelnego. Dekret został przyjęty przez członków Konferencji Episkopatu Polski, uchwałą nr 20/370/2015, z dnia 7 października 2015 r., podjętą podczas 370. Zebrania Plenarnego Konferencji Episkopatu Polski, które odbyło się w Warszawie w dniach 6-7 października 2015 r. Dekret wchodzi w życie z dniem 19 lutego 2016 r. Warszawa, dnia 7 października 2015 r. Stanisław Gądecki, Arcybiskup Metropolita Poznański Przewodniczący KEP Artur G. Miziński, Sekretarz Generalny KEP Dekret ogólny w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych w Kościele katolickim wydany przez Konferencję Episkopatu Polski, w dniu 13 marca 2018 r., podczas 378. Zebrania Plenarnego w Warszawie, na podstawie kan. 455 Kodeksu Prawa Kanonicznego, w związku z art. 18 Statutu KEP, po uzyskaniu specjalnego zezwolenia Stolicy Apostolskiej z dnia 3 czerwca 2017 r. Chrześcijaństwo wniosło do kultury europejskiej przekonanie o nienaruszalnej godności osoby ludzkiej. Zakorzenione ono jest w fakcie stworzenia człowieka na „obraz i podobieństwo” Boga. Godność jest przymiotem ludzkiej natury rozumnej i wolnej. Uznanie godności człowieka wymaga odpowiedniej ochrony danych osobowych. Biorąc pod uwagę zasady ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem ich danych osobowych stosowane dotychczas w Kościele katolickim w Polsce, a zwłaszcza mając na uwadze: kan. 220 Kodeksu Prawa Kanonicznego oraz kan. 23 Kodeksu Kanonów Kościołów Wschodnich, gwarantujące prawo do dobrego imienia i prawo do ochrony intymności, kan. 482-491 i kan. 535 Kodeksu Prawa Kanonicznego oraz kan. 252-261 i kan. 296 Kodeksu Kanonów Kościołów Wschodnich, zobowiązujące każdą parafię do prowadzenia ksiąg parafialnych, zgodnie z przepisami Konferencji Biskupów i biskupa diecezjalnego oraz zobowiązujące proboszcza do ich właściwego sporządzania i przechowywania oraz dotyczące obowiązku posiadania archiwum przez kurie diecezjalne i parafie, i zasad ich prowadzenia, kan. 1067 i 1069 Kodeksu Prawa Kanonicznego oraz kan. 784 i 786 Kodeksu Kanonów Kościołów Wschodnich, dotyczące kanonicznego przygotowania do małżeństwa, a w szczególności przekazywania informacji o okolicznościach mających znaczenie dla możliwości jego zawarcia, Motu proprio La cura vigilantissima z dnia 21 marca 2005 r. (AAS 97(2005), s. 353-376), Przepisy Konferencji Episkopatu Polski o prowadzeniu ksiąg parafialnych: ochrzczonych, bierzmowanych, małżeństw i zmarłych, oraz księgi stanu dusz z dnia 26 października 1947 r., Instrukcję opracowaną przez Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych oraz Sekretariat Konferencji Episkopatu Polski z dnia 23 września 2009 r. „Ochrona danych osobowych w działalności Kościoła katolickiego w Polsce”, Dekret Ogólny Konferencji Episkopatu Polski w sprawie wystąpień z Kościoła oraz powrotu do wspólnoty Kościoła z dnia 7 października 2015 r., oraz inne regulacje prawa partykularnego, przypominając powszechnie uznaną zasadę autonomii państwa i Kościoła, mając na względzie konieczność pogodzenia ochrony danych osobowych z korzystaniem z podstawowego prawa do wolności religijnej, zagwarantowanego również w prawie pozytywnym, także w jego wymiarze instytucjonalnym, działając w celu uszczegółowienia przepisów Kodeksu Prawa Kanonicznego i uaktualnienia przepisów prawa partykularnego, postanawia się, co następuje: Rozdział I Zagadnienia ogólne Art. 1 – Przedmiot regulacji Niniejszy dekret określa szczegółowe zasady ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych w Kościele katolickim w Polsce. Art. 2 – Odesłanie do innych przepisów prawa kanonicznego Zasady redagowania, zarządzania oraz nadzoru nad zbiorami danych, a także wykorzystywania danych, są określone przez przepisy powszechnego oraz partykularnego prawa kanonicznego, uzupełniane w razie potrzeby przez przepisy wydane przez Konferencję Episkopatu Polski. Art. 3 – Zakres przedmiotowy Niniejszy dekret ma zastosowanie do przetwarzania danych osobowych w sposób całkowicie lub częściowo zautomatyzowany oraz do przetwarzania w sposób inny niż zautomatyzowany danych osobowych stanowiących część zbioru danych lub mających stanowić część zbioru danych. Art. 4 – Zakres podmiotowy Niniejszy dekret stosuje się do publicznych kościelnych osób prawnych. Art. 5 – Słowniczek pojęć Na potrzeby niniejszego dekretu: „dane osobowe” oznaczają informacje o zidentyfikowanej lub możliwej do zidentyfikowania osobie fizycznej („osobie, której dane dotyczą”); możliwa do zidentyfikowania osoba fizyczna to osoba, którą można bezpośrednio lub pośrednio zidentyfikować, w szczególności na podstawie identyfikatora takiego jak imię i nazwisko, numer identyfikacyjny, dane o lokalizacji, identyfikator internetowy lub jeden bądź kilka szczególnych czynników określających fizyczną, fizjologiczną, genetyczną, psychiczną, ekonomiczną, kulturową lub społeczną tożsamość osoby fizycznej; „przetwarzanie” oznacza operację lub zestaw operacji wykonywanych na danych osobowych lub zestawach danych osobowych w sposób zautomatyzowany lub niezautomatyzowany, taką jak zbieranie, utrwalanie, organizowanie, porządkowanie, przechowywanie, adaptowanie lub modyfikowanie, pobieranie, przeglądanie, wykorzystywanie, ujawnianie poprzez przesłanie, rozpowszechnianie lub innego rodzaju udostępnianie, dopasowywanie lub łączenie, ograniczanie, usuwanie lub niszczenie; „zbiór danych” oznacza uporządkowany zestaw danych osobowych dostępnych według określonych kryteriów, niezależnie od tego, czy zestaw ten jest scentralizowany, zdecentralizowany czy rozproszony funkcjonalnie lub geograficznie; w działalności Kościoła zbiorami danych są w szczególności: księgi parafialne zawierające rejestr ochrzczonych, bierzmowanych, Pierwszej Komunii świętej, zawartych małżeństw, zgonów, jak również rejestr parafian, alumnów seminariów duchownych, nowicjuszy i członków instytutów życia konsekrowanego i stowarzyszeń życia apostolskiego; „administrator” oznacza osobę prawną lub inną jednostkę organizacyjną, która ustala cele i sposoby przetwarzania danych osobowych; „podmiot przetwarzający” oznacza osobę fizyczną lub prawną, bądź jednostkę organizacyjną, która przetwarza dane osobowe w imieniu administratora; „odbiorca” oznacza osobę fizyczną lub prawną, organ publiczny, bądź jednostkę organizacyjną, której ujawnia się dane osobowe. Organy publiczne, które mogą otrzymywać dane osobowe w ramach konkretnego postępowania zgodnie z prawem, nie są jednak uznawane za odbiorców; „zgoda” osoby, której dane dotyczą oznacza dobrowolne, konkretne, świadome i jednoznaczne okazanie woli, którym osoba, której dane dotyczą, w formie oświadczenia lub wyraźnego działania potwierdzającego, przyzwala na przetwarzanie dotyczących jej danych osobowych; „naruszenie ochrony danych osobowych” oznacza naruszenie bezpieczeństwa prowadzące do przypadkowego lub niezgodnego z prawem zniszczenia, utracenia, zmodyfikowania, nieuprawnionego ujawnienia lub nieuprawnionego dostępu do danych osobowych przesyłanych, przechowywanych lub w inny sposób przetwarzanych; „dane wrażliwe” oznaczają dane ujawniające pochodzenie rasowe lub etniczne, poglądy polityczne, przekonania religijne lub światopoglądowe, przynależność do związków zawodowych oraz dane genetyczne, dane biometryczne a także dane dotyczące zdrowia lub seksualności osoby fizycznej; „dane genetyczne” oznaczają dane osobowe dotyczące odziedziczonych lub nabytych cech genetycznych osoby fizycznej, które ujawniają niepowtarzalne informacje o fizjologii lub zdrowiu tej osoby i które wynikają w szczególności z analizy próbki biologicznej pochodzącej od tej osoby fizycznej; „dane biometryczne” oznaczają dane osobowe, które wynikają ze specjalnego przetwarzania technicznego, dotyczą cech fizycznych, fizjologicznych lub behawioralnych osoby fizycznej oraz umożliwiają lub potwierdzają jednoznaczną identyfikację tej osoby, takie jak np. wizerunek twarzy lub dane daktyloskopijne; „dane dotyczące zdrowia” oznaczają dane osobowe o zdrowiu fizycznym lub psychicznym osoby fizycznej – w tym o korzystaniu z usług opieki zdrowotnej – ujawniające informacje o stanie jej zdrowia. Rozdział II Zasady przetwarzania danych Art. 6 – Standardy przetwarzania danych Dane osobowe powinny być: przetwarzane zgodnie z prawem, rzetelnie i w sposób przejrzysty dla osoby, której dane dotyczą; zbierane w konkretnych, wyraźnych i prawnie uzasadnionych celach i nieprzetwarzane dalej w sposób niezgodny z tymi celami; dalsze przetwarzanie do celów archiwalnych, do badań naukowych lub historycznych albo do celów statystycznych nie jest uznawane za niezgodne z pierwotnymi celami; adekwatne, stosowne oraz ograniczone do tego, co niezbędne do celów, w których są przetwarzane; prawidłowe i w razie potrzeby uaktualniane; należy podjąć wszelkie rozsądne działania, aby dane osobowe, które są nieprawidłowe w świetle celów ich przetwarzania, zostały niezwłocznie usunięte lub sprostowane; przechowywane w formie umożliwiającej identyfikację osoby, której dane dotyczą, przez okres nie dłuższy, niż jest to niezbędne do celów, w których dane te są przetwarzane; dane osobowe można przechowywać przez okres dłuższy, o ile będą one przetwarzane wyłącznie do celów archiwalnych, do celów badań naukowych lub historycznych albo do celów statystycznych, z zastrzeżeniem że wdrożone zostaną odpowiednie środki techniczne i organizacyjne w celu ochrony praw i wolności osób, których dane dotyczą; przetwarzane w sposób zapewniający odpowiednie bezpieczeństwo danych osobowych, w tym ochronę przed niedozwolonym lub niezgodnym z prawem przetwarzaniem oraz przypadkową utratą, zniszczeniem lub uszkodzeniem, za pomocą odpowiednich środków technicznych lub organizacyjnych. Za przestrzeganie określonych powyżej zasad odpowiedzialny jest administrator, który powinien być w stanie wykazać ich przestrzeganie. Na administratorze spoczywa obowiązek czuwania nad prawidłowym zachowaniem przedmiotowych norm kanonicznych oraz koordynacji działalności ewentualnych współpracowników. Art. 7 – Dopuszczalność przetwarzania danych W działalności publicznych kościelnych osób prawnych przetwarzanie danych osobowych jest dopuszczalne, jeżeli: osoba, której dane dotyczą wyraziła zgodę na przetwarzanie swoich danych osobowych w jednym lub większej liczbie określonych celów; przetwarzanie jest niezbędne do wykonania umowy, której stroną jest osoba, której dane dotyczą, lub do podjęcia działań na żądanie osoby, której dane dotyczą, przed zawarciem umowy; przetwarzanie jest niezbędne do wypełnienia obowiązku prawnego ciążącego na administratorze, zgodnie z przepisami prawa kanonicznego lub prawa świeckiego; przetwarzanie jest niezbędne do ochrony żywotnych interesów osoby, której dane dotyczą, lub innej osoby fizycznej; przetwarzanie jest niezbędne do wykonania zadania realizowanego w interesie publicznym lub w ramach sprawowania władzy publicznej powierzonej administratorowi; przetwarzanie jest niezbędne do celów wynikających z prawnie uzasadnionych interesów realizowanych przez administratora lub przez stronę trzecią, z wyjątkiem sytuacji, w których nadrzędny charakter wobec tych interesów mają interesy lub podstawowe prawa i wolności osoby, której dane dotyczą, wymagające ochrony danych osobowych, w szczególności, gdy osoba, której dane dotyczą, jest dzieckiem. Przetwarzanie danych wrażliwych dopuszczalne jest wyłącznie w stosunku do osób ochrzczonych w Kościele katolickim i tych, którzy po chrzcie zostali do niego przyjęci (członków Kościoła), łącznie z tymi, którzy złożyli formalne oświadczenie woli o wystąpieniu z Kościoła katolickiego, zgodnie z wewnętrznymi przepisami Kościoła („byłych członków Kościoła”) oraz osób utrzymujących z nim stałe kontakty w związku z realizacją celów Kościoła w ramach uprawnionej działalności prowadzonej z zachowaniem odpowiednich zabezpieczeń. Dane te nie są ujawniane poza Kościołem bez zgody osób, których dane dotyczą. Art. 8 – Informowanie o przetwarzaniu danych w przypadku zbierania danych od osoby, której dane dotyczą W przypadku zbierania danych od osoby, której dane dotyczą, administrator danych informuje tę osobę o przetwarzaniu, podając informacje identyfikujące administratora i pozwalające się z nim skontaktować, bądź dane kontaktowe inspektora ochrony danych, wskazując cel przetwarzania danych, podstawę prawną przetwarzania, informacje o odbiorcach oraz zamiarze przekazania danych do publicznej kościelnej osoby prawnej mającej siedzibę poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Ponadto administrator podaje informacje o okresie przetwarzania danych, informacje o prawie do żądania od administratora dostępu do danych osobowych, prawie domagania się ich sprostowania, usunięcia lub ograniczenia przetwarzania zgodnie z niniejszym Dekretem, oraz informacje o prawie wniesienia skargi do Kościelnego Inspektora Ochrony Danych; Przepis ust. 1 nie ma zastosowania w przypadku, gdy osoba, której dane dotyczą, dysponuje już tymi informacjami. Art. 9 - Informowanie przy zbieraniu danych z innych źródeł Jeżeli danych osobowych nie pozyskano od osoby, której dane dotyczą, administrator podaje osobie, której dane dotyczą, informacje wskazane w art. 8 ust. 1 oraz informacje o źródle pochodzenia danych. Przekazanie informacji powinno nastąpić w rozsądnym terminie po pozyskaniu danych osobowych – najpóźniej w ciągu miesiąca – mając na uwadze okoliczności przetwarzania danych osobowych. Przepis ust. 1 nie ma zastosowania, gdy – i w zakresie, w jakim: osoba, której dane dotyczą, dysponuje już tymi informacjami; udzielenie takich informacji okazuje się niemożliwe lub wymagałoby niewspółmiernie dużego wysiłku; o ile obowiązek, o którym mowa w ust. 1 niniejszego artykułu, może uniemożliwić lub poważnie utrudnić realizację celów takiego przetwarzania. W takich przypadkach administrator podejmuje odpowiednie środki, by chronić prawa i wolności oraz prawnie uzasadnione interesy osoby, której dane dotyczą, w tym udostępnia informacje publicznie; pozyskiwanie lub ujawnianie jest wyraźnie uregulowane prawem, przewidującym odpowiednie środki chroniące prawnie uzasadnione interesy osoby, której dane dotyczą; lub dane osobowe muszą pozostać poufne zgodnie z obowiązkiem zachowania tajemnicy zawodowej przewidzianym w prawie, w tym obowiązkiem zachowania tajemnicy spowiedzi, zgodnie z kan. 983 § 1 Kodeksu Prawa Kanonicznego i kan. 773 § 1 Kodeksu Kanonów Kościołów Wschodnich, tajemnicy, o której mowa w kan. 983 § 2 Kodeksu Prawa Kanonicznego i kan. 773 § 2 Kodeksu Kanonów Kościołów Wschodnich oraz tajemnicy duszpasterskiej. Art. 10 - Publikacja periodyków urzędowych Roczniki (informatory, schematyzmy, itp.) jako użyteczne narzędzia do wykonywania zadań instytucjonalnych kościelnych publicznych osób prawnych, wydawane są pod ich własną redakcją i zawierają dane niezbędne do określenia organów, urzędów, struktur, osób uprawnionych do ich reprezentacji i personelu pomocniczego. Periodyki informacyjne przeznaczone do użytku wewnętrznego, opisujące najważniejsze wydarzenia z życia i działalności redagujących je podmiotów kościelnych, mogą zawierać dane dotyczące osób uczestniczących w uroczystościach i wydarzeniach oraz dane dotyczące osób, które złożyły darowiznę, o ile w poszczególnych przypadkach zainteresowani nie wnosili o ich nieujawnianie. Zasady zawarte w ust. 1 i 2 stosuje się odpowiednio do publikacji cyfrowych i stron internetowych. Rozdział III Prawa osoby, której dane dotyczą Art. 11 - Prawo do informacji o przetwarzaniu danych Osoba, której dane dotyczą, jest uprawniona do uzyskania od administratora potwierdzenia, czy przetwarzane są jej dane osobowe, a jeżeli ma to miejsce, jest uprawniona do uzyskania dostępu do nich oraz do otrzymania następujących informacji: cele przetwarzania; kategorie odnośnych danych osobowych; informacje o odbiorcach lub kategoriach odbiorców, którym dane osobowe zostały lub zostaną ujawnione; w miarę możliwości planowany okres przechowywania danych osobowych, a gdy nie jest to możliwe, kryteria ustalania tego okresu; informacje o prawie do żądania od administratora sprostowania, usunięcia lub ograniczenia przetwarzania danych osobowych, zgodnie z niniejszym Dekretem; informacje o prawie wniesienia skargi do Kościelnego Inspektora Ochrony Danych; jeżeli dane osobowe nie zostały zebrane od osoby, której dane dotyczą – informacje o ich źródle. Jeżeli dane osobowe są przekazywane do publicznej kościelnej osoby prawnej mającej siedzibę poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, osoba, której dane dotyczą, ma prawo zostać poinformowana o odpowiednich zabezpieczeniach, związanych z przekazaniem. Administrator, ma obowiązek, na żądanie osoby, której dane dotyczą, dostarczyć jej kopię danych podlegających przetwarzaniu. Każdy ma prawo do żądania i otrzymania, osobiście lub za pośrednictwem prawnie ustanowionego pełnomocnika, certyfikatów, wyciągów, świadectw, w postaci kopii lub dokumentu autentycznego, zawierających dane jego dotyczące. Wyłączeniu podlegają dane, które jako nie pochodzące od wnioskodawcy, są objęte tajemnicą na mocy prawa lub nie można ich oddzielić od danych dotyczących osób trzecich i ze względu na poufność wymagają ochrony. Za wystawienie dokumentów, o których mowa w ust. 4, administrator może pobrać opłatę w rozsądnej wysokości wynikającej z kosztów administracyjnych. Prawo pobrania opłaty dotyczy również kolejnych kopii danych osobowych podlegających przetwarzaniu, sporządzonych na wniosek osoby, której dane dotyczą po zrealizowaniu przez administratora obowiązku określonego w ust. 3. Art. 12 - Prawo do żądania sprostowania danych Osoba, której dane dotyczą, ma prawo żądać od administratora niezwłocznego sprostowania dotyczących jej danych osobowych, jeżeli dane są nieprawidłowe. Wniosek o sprostowanie danych powinien zostać przedstawiony w formie pisemnej administratorowi, osobiście lub za pośrednictwem prawnie ustanowionego pełnomocnika, z załączeniem właściwych dokumentów, w razie potrzeby także cywilnych. Jeżeli administrator odmówi przyjęcia wniosku o sprostowanie danych, powinien pisemnie powiadomić o odmowie wnioskodawcę, który będzie mógł złożyć ponownie wniosek do ordynariusza miejsca lub wyższego przełożonego instytutu życia konsekrowanego lub stowarzyszenia życia apostolskiego. Sprostowanie danych dotyczących aktów i faktów dotyczących stanu kanonicznego osoby może zostać dokonane jedynie za zezwoleniem ordynariusza miejsca lub wyższego przełożonego instytutu życia konsekrowanego lub stowarzyszenia życia apostolskiego. Art. 13 – Prawo do żądania dokonania adnotacji i uzupełnienia danych Z uwzględnieniem celów przetwarzania, osoba, której dane dotyczą, ma prawo w uzasadnionym zakresie żądać umieszczenia w zbiorze danych adnotacji lub uzupełnienia niekompletnych danych osobowych, w tym poprzez przedstawienie dodatkowego oświadczenia. Wniosek o dokonanie adnotacji lub uzupełnienie danych powinien spełniać warunki określone w art. 12 ust. 2. Adnotacja dokonana na marginesie dokumentu stanowi jego część integralną. Jej treść winna być umieszczona w każdym wyciągu lub kopii aktu. Administrator powiadamia pisemnie wnioskodawcę o dokonanej adnotacji. W przypadku odrzucenia wniosku, zostaje on odnotowany i przechowywany w aneksie do właściwego zbioru. Administrator powiadamia na piśmie o odrzuceniu wniosku zainteresowanego, który może ponownie złożyć wniosek do ordynariusza miejsca lub wyższego przełożonego instytutu życia konsekrowanego lub stowarzyszenia życia apostolskiego. Art. 14 – Prawo do żądania usunięcia danych Osoba, której dane dotyczą, ma prawo żądania od administratora niezwłocznego usunięcia danych osobowych, a administrator ma obowiązek bez zbędnej zwłoki usunąć dane osobowe, jeżeli zachodzi jedna z następujących okoliczności: dane osobowe nie są już niezbędne do celów, w których zostały zebrane lub w inny sposób przetwarzane; osoba, której dane dotyczą, cofnęła zgodę, na której opiera się przetwarzanie danych, i nie ma innej podstawy prawnej przetwarzania; dane osobowe były przetwarzane niezgodnie z prawem. Jeżeli administrator upublicznił dane osobowe, a ma obowiązek ich usunięcia, to – biorąc pod uwagę dostępną technologię i koszt realizacji – podejmuje rozsądne działania, w tym środki techniczne, by poinformować administratorów przetwarzających te dane osobowe, że osoba, której dane dotyczą, żąda, by administratorzy ci usunęli wszelkie łącza do tych danych, kopie tych danych lub ich replikacje. Zasady, o których mowa w ust. 1 i 2 nie mają zastosowania, w zakresie w jakim przetwarzanie jest niezbędne: do korzystania z prawa do swobody wypowiedzi i wolności informacji; do wywiązania się z obowiązku prawnego wymagającego przetwarzania lub do wykonania zadania realizowanego w interesie publicznym lub w ramach sprawowania władzy publicznej powierzonej administratorowi; do celów archiwalnych w interesie publicznym, do celów badań naukowych lub historycznych albo do celów statystycznych, o ile prawdopodobne jest, że prawo, o którym mowa w ust. 1, uniemożliwi lub poważnie utrudni realizację celów takiego przetwarzania; do ustalenia, dochodzenia lub obrony roszczeń. Prawo do żądania usunięcia danych nie przysługuje w przypadku, gdy dane dotyczą udzielonych sakramentów bądź w inny sposób odnoszą się do kanonicznego statusu osoby. Tego typu wniosek powinien zostać odnotowany w zbiorze i zobowiązuje administratora do niewykorzystywania danych objętych wnioskiem bez zgody ordynariusza miejsca lub wyższego przełożonego instytutu życia konsekrowanego lub stowarzyszenia życia apostolskiego. Art. 15 – Prawo do żądania ograniczenia przetwarzania Osoba, której dane dotyczą, ma prawo żądania od administratora ograniczenia przetwarzania danych w następujących przypadkach, gdy: osoba, której dane dotyczą, kwestionuje prawidłowość danych osobowych – na okres pozwalający administratorowi sprawdzić prawidłowość tych danych; przetwarzanie jest niezgodne z prawem, a osoba, której dane dotyczą, sprzeciwia się usunięciu danych osobowych, żądając w zamian ograniczenia ich wykorzystywania; administrator nie potrzebuje już danych osobowych do celów przetwarzania, ale są one potrzebne osobie, której dane dotyczą, do ustalenia, dochodzenia lub obrony roszczeń. Jeżeli na mocy ust. 1 przetwarzanie zostało ograniczone, takie dane osobowe można przetwarzać, z wyjątkiem przechowywania, wyłącznie za zgodą osoby, której dane dotyczą, lub w celu ustalenia, dochodzenia lub obrony roszczeń, lub w celu ochrony praw innej osoby fizycznej lub prawnej, lub z uwagi na ważne względy interesu publicznego. Przed uchyleniem ograniczenia przetwarzania administrator informuje o tym osobę, której dane dotyczą, która żądała ograniczenia na mocy ust. 1. Art. 16 - Obowiązek powiadomienia Administrator informuje każdego odbiorcę, któremu ujawniono dane osobowe, o sprostowaniu lub usunięciu danych osobowych lub ograniczeniu przetwarzania, chyba że okaże się to niemożliwe lub będzie wymagać niewspółmiernie dużego wysiłku. Administrator informuje osobę, której dane dotyczą, o tych odbiorcach, jeżeli osoba, której dane dotyczą, tego zażąda. Rozdział IV Administrator i podmiot przetwarzający Art. 17 – Obowiązki administratora Administrator powinien wdrożyć odpowiednie środki techniczne i organizacyjne w celu ochrony danych, uwzględniając charakter, zakres, kontekst i cele przetwarzania oraz ryzyko naruszenia praw lub wolności osób fizycznych. Administrator jest zobowiązany do przestrzegania przepisów kanonicznych dotyczących starannego przechowywania, dozwolonego użytku i właściwego zarządzania danymi osobowymi. Jeżeli jest to proporcjonalne w stosunku do czynności przetwarzania, środki, o których mowa w ust. 1, obejmują wdrożenie przez administratora odpowiednich polityk ochrony danych. Zarówno na etapie projektowania, jak też w trakcie procesów przetwarzania administrator powinien zastosować odpowiednie środki techniczne i organizacyjne, służące ochronie danych a także pozwalające, aby domyślnie przetwarzane były wyłącznie te dane osobowe, które są niezbędne dla osiągnięcia celu przetwarzania. Art. 18 – Współadministratorzy Jeżeli co najmniej dwóch administratorów wspólnie ustala cele i sposoby przetwarzania, są oni współadministratorami. W drodze uzgodnień współadministratorzy w przejrzysty sposób określają odpowiednie zakresy swoich obowiązków i odpowiedzialności. Uzgodnienia, o których mowa w ust. 1, należycie odzwierciedlają odpowiednie zakresy obowiązków współadministratorów oraz relacje pomiędzy nimi a podmiotami, których dane dotyczą. Zasadnicza treść uzgodnień jest udostępniana podmiotom, których dane dotyczą. Niezależnie od uzgodnień, o których mowa w ust. 1, osoba, której dane dotyczą, może wykonywać przysługujące jej prawa wobec każdego z współadministratorów. Art. 19 – Powierzenie przetwarzania i obowiązki podmiotu przetwarzającego Jeżeli przetwarzanie ma być dokonywane w imieniu administratora przez podmiot przetwarzający, podmiot ten powinien zapewniać wystarczające gwarancje wdrożenia odpowiednich środków technicznych i organizacyjnych, by przetwarzanie spełniało wymogi niniejszego dekretu i gwarantowało ochronę praw osób, których dane dotyczą. Przetwarzanie danych przez podmiot przetwarzający powinno opierać się na umowie lub innym zobowiązaniu prawnym ustalającym zakres odpowiedzialności i procedury, gwarantującym, że podmiot przetwarzający: będzie przetwarzał dane wyłącznie w zakresie i celu określonym w umowie; zapewni, by osoby upoważnione do przetwarzania danych zobowiązały się do zachowania tajemnicy; podejmie środki wymagane w celu zabezpieczenia danych; będzie pomagał administratorowi wypełniać obowiązki w zakresie informowania osób, których dane dotyczą, realizowania ich uprawnień oraz obowiązki dotyczące zawiadamiania o naruszeniach; po zakończeniu świadczenia usług związanych z przetwarzaniem zależnie od decyzji administratora usunie lub zwróci mu wszelkie dane osobowe oraz usunie wszelkie ich istniejące kopie; udostępni administratorowi wszelkie informacje niezbędne do wykazania spełnienia obowiązków określonych w niniejszym artykule oraz umożliwi administratorowi lub audytorowi upoważnionemu przez administratora przeprowadzanie audytów. Podmiot przetwarzający nie może korzystać z usług innego podmiotu przetwarzającego bez uprzedniej pisemnej zgody administratora. Powierzenie przetwarzania danych podmiotowi nie należącemu do porządku kanonicznego musi zostać dokonane na podstawie umowy zawartej zgodnie z kan. 1290 Kodeksu Prawa Kanonicznego i kan. 1034 Kodeksu Kanonów Kościołów Wschodnich, z zastrzeżeniem, że także na podmiocie, któremu zostają powierzone dane spoczywa obowiązek zachowania przepisów niniejszego dekretu. Art. 20 – Przetwarzanie z upoważnienia. Obowiązek zachowania tajemnicy Podmiot przetwarzający oraz każda osoba działająca z upoważnienia administratora lub podmiotu przetwarzającego i mająca dostęp do danych osobowych przetwarzają je wyłącznie na polecenie administratora, chyba że wymaga tego prawo. Administrator oraz każda inna osoba posiadająca stały dostęp do danych gromadzonych przez podmioty kościelne lub przez nie prawnie nabytych, jest zobowiązana do zachowania tajemnicy dotyczącej wszystkich przetwarzanych danych osobowych. Obowiązek zachowania tajemnicy pozostaje nienaruszony także po zakończeniu pełnienia funkcji. Art. 21 - Rejestrowanie czynności przetwarzania Każdy administrator prowadzi rejestr czynności przetwarzania danych osobowych, za które odpowiada. W rejestrze tym zamieszcza się następujące informacje: imię i nazwisko lub nazwę oraz dane kontaktowe administratora oraz współadministratorów, a także gdy ma to zastosowanie – inspektora ochrony danych; cele przetwarzania; opis kategorii osób, których dane dotyczą, oraz kategorii danych osobowych; kategorie odbiorców, którym dane osobowe zostały lub zostaną ujawnione; gdy ma to zastosowanie, informacje o przekazywaniu danych do publicznej kościelnej osoby prawnej mającej siedzibę poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej; jeżeli jest to możliwe, planowane terminy usunięcia poszczególnych kategorii danych; jeżeli jest to możliwe, ogólny opis technicznych i organizacyjnych środków bezpieczeństwa. Każdy podmiot przetwarzający prowadzi rejestr wszystkich kategorii czynności przetwarzania dokonywanych w imieniu administratora, zawierający następujące informacje: imię i nazwisko lub nazwa oraz dane kontaktowe podmiotu przetwarzającego lub podmiotów przetwarzających oraz każdego administratora, w imieniu którego działa podmiot przetwarzający, a gdy ma to zastosowanie – inspektora ochrony danych; kategorie przetwarzań dokonywanych w imieniu każdego z administratorów; gdy ma to zastosowanie – przekazania danych osobowych do publicznej kościelnej osoby prawnej mającej siedzibę poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej; jeżeli jest to możliwe, ogólny opis technicznych i organizacyjnych środków bezpieczeństwa. Rejestry, o których mowa w ust. 1 i 2, mają formę pisemną, w tym elektroniczną. Administrator lub podmiot przetwarzający udostępniają rejestr na żądanie Kościelnego Inspektora Ochrony Danych. Art. 22 – Bezpieczeństwo przetwarzania Uwzględniając stan wiedzy technicznej, koszt wdrażania oraz charakter, zakres, kontekst i cele przetwarzania oraz ryzyko naruszenia praw lub wolności osób fizycznych o różnym prawdopodobieństwie wystąpienia i wadze zagrożenia, administrator i podmiot przetwarzający wdrażają odpowiednie środki techniczne i organizacyjne, aby zapewnić stopień bezpieczeństwa odpowiadający temu ryzyku. Oceniając, czy stopień bezpieczeństwa jest odpowiedni, uwzględnia się ryzyko wiążące się z przetwarzaniem, w szczególności wynikające z przypadkowego lub niezgodnego z prawem zniszczenia, utraty, modyfikacji, nieuprawnionego ujawnienia lub nieuprawnionego dostępu do danych osobowych przesyłanych, przechowywanych lub w inny sposób przetwarzanych. Administrator oraz podmiot przetwarzający podejmują działania w celu zapewnienia, by każda osoba fizyczna działająca z upoważnienia administratora lub podmiotu przetwarzającego, która ma dostęp do danych osobowych, przetwarzała je wyłącznie na polecenie administratora, chyba że wymaga tego od niej prawo. Art. 23 – Warunki przechowywania zbiorów danych Zbiory danych powinny być przechowywane w pomieszczeniu przeznaczonym do tego celu, bezpiecznym, należącym lub dostępnym wyłącznie dla administratora, podmiotu przetwarzającego oraz osób przetwarzających na podstawie upoważnienia. W przypadku braku pomieszczenia o takich właściwościach, powinny być one przechowywane w szafie umieszczonej w lokalu należącym do administratora lub podmiotu przetwarzającego na zlecenie administratora lub dostępnym wyłącznie im i osobom przez nich upoważnionym, z wystarczającą gwarancją ich bezpieczeństwa i nienaruszalności. Art. 24 – Przechowywanie danych w archiwach Szczególną uwagę należy zwrócić na zapewnienie nienaruszalności archiwów i ich zarządzanie. Archiwum powinno być wyposażone w system zamknięcia, który gwarantuje wystarczającą ochronę przed kradzieżą i włamaniem. Klucze do archiwum winny być starannie przechowywane przez administratora danych lub osobę przez niego upoważnioną. Staranność powinna być dochowana także przy autoryzacji dostępu udzielanego osobom postronnym. Art. 25 – Przechowywanie danych w archiwach cyfrowych Dane zawarte w archiwach cyfrowych winny być zarządzane za pomocą licencjonowanego oprogramowania, pozwalającego na kontrolę dostępu przy pomocy systemu identyfikatorów i haseł dostępu. Administrator winien zapewnić bezpieczeństwo danych poprzez okresowo dokonywany ich zapis i przeniesienie na inne nośniki, zabezpieczone przed dostępem osób postronnych. Urządzenia i nośniki zawierające dane winny być przechowywane w pomieszczeniach zamkniętych i zabezpieczonych przed dostępem osób nieuprawnionych. Art. 26 – Tajne archiwum Tajne archiwum, ustanowione na podstawie ogólnych przepisów kanonicznych winno być strzeżone z uwzględnieniem jego szczególnego charakteru, zgodnie z przepisami kan. 489-490 Kodeksu Prawa Kanonicznego i kan. 259-260 Kodeksu Kanonów Kościołów Wschodnich oraz odpowiednimi przepisami partykularnymi, w tym obowiązującymi w instytutach życia konsekrowanego i stowarzyszeniach życia apostolskiego. Art. 27 – Zgłaszanie naruszenia ochrony danych osobowych Kościelnemu Inspektorowi Ochrony Danych W przypadku naruszenia ochrony danych osobowych, administrator bez zbędnej zwłoki – w miarę możliwości, nie później niż w terminie 72 godzin po stwierdzeniu naruszenia – zgłasza je Kościelnemu Inspektorowi Ochrony Danych, chyba że jest mało prawdopodobne, by naruszenie to skutkowało ryzykiem naruszenia praw lub wolności osób fizycznych. Do zgłoszenia przekazanego po upływie 72 godzin dołącza się wyjaśnienie przyczyn opóźnienia. Podmiot przetwarzający po stwierdzeniu naruszenia ochrony danych osobowych bez zbędnej zwłoki zgłasza je administratorowi. Zgłoszenie, o którym mowa w ust. 1, powinno co najmniej: opisywać charakter naruszenia ochrony danych osobowych, w tym w miarę możliwości wskazywać kategorie i przybliżoną liczbę osób, których dane dotyczą, oraz kategorie i przybliżoną liczbę wpisów danych osobowych, których dotyczy naruszenie; zawierać imię i nazwisko oraz dane kontaktowe inspektora ochrony danych lub oznaczenie innego punktu kontaktowego, od którego można uzyskać więcej informacji; opisywać możliwe konsekwencje naruszenia ochrony danych osobowych; opisywać środki zastosowane lub proponowane przez administratora w celu zaradzenia naruszeniu ochrony danych osobowych, w tym w stosownych przypadkach środki w celu zminimalizowania jego ewentualnych negatywnych skutków. Jeżeli – i w zakresie, w jakim – informacji nie da się udzielić w tym samym czasie, można ich udzielać sukcesywnie bez zbędnej zwłoki. Administrator dokumentuje wszelkie naruszenia ochrony danych osobowych, w tym okoliczności naruszenia ochrony danych osobowych, jego skutki oraz podjęte działania zaradcze. Dokumentacja ta powinna pozwolić Kościelnemu Inspektorowi Ochrony Danych na weryfikowanie przestrzegania niniejszego artykułu. Art. 28 - Zawiadamianie osoby, której dane dotyczą, o naruszeniu ochrony danych osobowych Jeżeli naruszenie ochrony danych osobowych może powodować wysokie ryzyko naruszenia praw lub wolności osób fizycznych, administrator bez zbędnej zwłoki zawiadamia osobę, której dane dotyczą, o takim naruszeniu. Zawiadomienie, o którym mowa w ust. 1 niniejszego artykułu, jasnym i prostym językiem opisuje charakter naruszenia ochrony danych osobowych oraz zawiera przynajmniej informacje i środki, o których mowa w art. 27 ust. 3 pkt 2-4. Zawiadomienie, o którym mowa w ust. 1, nie jest wymagane, w następujących przypadkach: administrator wdrożył odpowiednie techniczne i organizacyjne środki ochrony i środki te zostały zastosowane do danych osobowych, których dotyczy naruszenie, w szczególności środki takie jak szyfrowanie, uniemożliwiające odczyt osobom nieuprawnionym do dostępu do tych danych osobowych; administrator zastosował następnie środki eliminujące prawdopodobieństwo wysokiego ryzyka naruszenia praw lub wolności osoby, której dane dotyczą, o którym mowa w ust. 1; wymagałoby ono niewspółmiernie dużego wysiłku. W takim przypadku wydany zostaje publiczny komunikat lub zastosowany zostaje podobny środek, za pomocą którego osoby, których dane dotyczą, zostają poinformowane w równie skuteczny sposób. Jeżeli administrator nie zawiadomił jeszcze osoby, której dane dotyczą, o naruszeniu ochrony danych osobowych, Kościelny Inspektor Ochrony Danych – biorąc pod uwagę prawdopodobieństwo, że to naruszenie ochrony danych osobowych spowoduje wysokie ryzyko – może od niego tego zażądać lub może stwierdzić, że spełniony został jeden z warunków, o których mowa w ust. 3. Art. 29 – Zgłoszenie naruszenia innym podmiotom Niezależnie od spełnienia obowiązków określonych w art. 27-28, administrator winien zgłosić bezzwłocznie właściwej władzy kościelnej, a w razie potrzeby także organom ścigania, każde wtargnięcie do archiwum, lub do pomieszczenia, w którym przechowywane są zbiory danych, którego skutkiem była utrata lub zniszczenie rejestrów, akt, dokumentów urzędowych, indeksów i katalogów zawierających dane osobowe. Art. 30 – Powołanie inspektora ochrony danych Kościelna publiczna osoba prawna może wyznaczyć inspektora ochrony danych. W przypadku, gdy przetwarzanie danych odbywa się na dużą skalę, kościelna publiczna osoba prawna powinna wyznaczyć inspektora ochrony danych. Kilka kościelnych publicznych osób prawnych może wyznaczyć jednego inspektora ochrony danych, o ile można będzie łatwo nawiązać z nim kontakt z każdej jednostki organizacyjnej. Inspektor ochrony danych powinien być wyznaczany na podstawie kwalifikacji zawodowych, a w szczególności wiedzy fachowej na temat prawa i praktyki w dziedzinie ochrony danych oraz umiejętności wypełnienia zadań, o których mowa w art. 32. Inspektor ochrony danych może być członkiem personelu administratora lub podmiotu przetwarzającego lub wykonywać zadania na podstawie umowy o świadczenie usług. Administrator lub podmiot przetwarzający publikują dane kontaktowe inspektora ochrony danych i zawiadamiają o nich Kościelnego Inspektora Ochrony Danych. Art. 31 – Status inspektora ochrony danych Administrator oraz podmiot przetwarzający zapewniają, by inspektor ochrony danych był właściwie i niezwłocznie włączany we wszystkie sprawy dotyczące ochrony danych osobowych. Administrator oraz podmiot przetwarzający wspierają inspektora ochrony danych w wypełnianiu przez niego zadań, zapewniając mu zasoby niezbędne do wykonania tych zadań oraz dostęp do danych osobowych i operacji przetwarzania, a także zasoby niezbędne do utrzymania jego wiedzy fachowej. Administrator oraz podmiot przetwarzający zapewniają, by inspektor ochrony danych nie otrzymywał instrukcji, które uniemożliwiałyby mu wykonywanie jego zadań. Nie powinien on być odwoływany ani karany przez administratora ani podmiot przetwarzający za wypełnianie swoich zadań. Inspektor ochrony danych bezpośrednio podlega administratorowi lub podmiotowi przetwarzającemu. Osoby, których dane dotyczą, mogą kontaktować się z inspektorem ochrony danych we wszystkich sprawach związanych z przetwarzaniem ich danych osobowych oraz z wykonywaniem praw przysługujących im na mocy niniejszego dekretu. Inspektor ochrony danych jest zobowiązany do zachowania tajemnicy lub poufności co do wykonywania swoich zadań – zgodnie z przepisami prawa kanonicznego lub świeckiego. Inspektor ochrony danych może wykonywać inne zadania i obowiązki. Administrator lub podmiot przetwarzający zapewniają, by takie zadania i obowiązki nie powodowały konfliktu interesów. Art. 32 – Zadania inspektora ochrony danych Do zadań inspektora ochrony danych należy: informowanie administratora, podmiotu przetwarzającego oraz pracowników, którzy przetwarzają dane osobowe, o spoczywających na nich obowiązkach w zakresie ochrony danych i doradzanie im w tej sprawie; monitorowanie przestrzegania niniejszego dekretu oraz polityk administratora lub podmiotu przetwarzającego w dziedzinie ochrony danych osobowych, w tym podział obowiązków, działania zwiększające świadomość, szkolenia personelu uczestniczącego w operacjach przetwarzania oraz powiązane z tym audyty; współpraca z Kościelnym Inspektorem Ochrony Danych; pełnienie funkcji punktu kontaktowego dla Kościelnego Inspektora Ochrony Danych w kwestiach związanych z przetwarzaniem oraz w stosownych przypadkach prowadzenie konsultacji we wszelkich innych sprawach. Art. 33 – Współpraca z organem nadzorczym Administrator, podmiot przetwarzający i inspektor ochrony danych – jeśli został on wyznaczony – współpracują z Kościelnym Inspektorem Ochrony Danych w ramach wykonywania przez niego zadań. Art. 34 – Przekazywanie danych i sporządzanie wypisów Przekazanie danych do innego kościelnego zbioru danych może nastąpić na wniosek osoby, której dane dotyczą lub na wniosek administratora zbioru danych, w którym mają zostać użyte wnioskowane dane. Może to nastąpić poprzez dostarczenie bezpośrednie lub za pośrednictwem poczty lub – z zachowaniem ostrożności – drogą elektroniczną. Przekazywanie danych osobowych przez kościelne publiczne osoby prawne innym podmiotom może nastąpić w przypadku, gdy: jest to niezbędne dla wykonania zadań określonych w przepisach prawa; osoba, której dane dotyczą została o tym poinformowana i uprzednio wyraziła zgodę na przekazanie danych w formie pisemnej; przekazanie jest niezbędne dla wykonania umowy, której stroną jest osoba, której dane dotyczą lub w interesie której dane miałyby zostać przekazane; przekazanie jest niezbędne ze względu na ważne względy interesu publicznego. Dokonanie wypisu i przekazanie danych zawartych w zbiorze poza przypadkami przewidzianymi w ust. 1 i 2 oraz w art. 11 ust. 4, jest ponadto dopuszczalne: dla celów badawczych, z zachowaniem kryteriów metodologicznych i deontologicznych odnoszących się do badań historycznych, a w szczególności wskazanych w regulacjach dotyczących archiwów kościelnych; dla celów statystycznych, po uprzednim usunięciu danych identyfikujących osoby. Rozdział V Kościelny Inspektor Ochrony Danych Art. 35 – Niezależność Kościelnego Inspektora Ochrony Danych Kościelny Inspektor Ochrony Danych jest niezależnym organem monitorującym i zapewniającym przestrzeganie przepisów o ochronie danych osobowych w ramach i zgodnie z działaniem Kościoła katolickiego i jego struktur. Kościelny Inspektor Ochrony Danych w zakresie wykonywania swoich zadań nadzorczych nie podlega poleceniom innych podmiotów. Funkcja Kościelnego Inspektora Ochrony Danych jest urzędem w rozumieniu kan. 145 Kodeksu Prawa Kanonicznego. Osoba pełniąca funkcję Kościelnego Inspektora Ochrony Danych ma obowiązek powstrzymać się od wszelkich zajęć i działań, niedających się pogodzić z pełnioną funkcją. Konferencja Episkopatu Polski zapewnia warunki i środki niezbędne do skutecznego wypełniania zadań przez Kościelnego Inspektora Ochrony Danych. Art. 36 – Wybór Kościelnego Inspektora Ochrony Danych Kościelny Inspektor Ochrony Danych jest wybierany przez Zebranie Plenarne Konferencji Episkopatu Polski na czteroletnią kadencję. Ta sama osoba może być wybierana na kolejne kadencje. Osoba pełniąca funkcję Kościelnego Inspektora Ochrony Danych powinna posiadać odpowiednią wiedzę, doświadczenie i umiejętności w zakresie ochrony danych osobowych, niezbędne do prawidłowego wypełniania swoich zadań. Kościelny Inspektor Ochrony Danych może zostać odwołany z pełnionej funkcji tylko w przypadku, gdy dopuścił się poważnego uchybienia swoich obowiązków albo przestał spełniać wymogi niezbędne do pełnienia urzędu. Kościelny Inspektor Ochrony Danych może złożyć rezygnację z pełnionego urzędu. Winna być ona złożona na piśmie i osiąga skutek z chwilą jej notyfikowania Przewodniczącemu Konferencji Episkopatu Polski. Art. 37 – Zadania Kościelnego Inspektora Ochrony Danych Do zadań Kościelnego Inspektora Ochrony Danych należy: monitorowanie i zapewnianie przestrzegania przepisów o ochronie danych osobowych w ramach i zgodnie z działaniem Kościoła katolickiego i jego struktur; upowszechnianie wiedzy o ochronie danych osobowych w Kościele; doradzanie administratorom danych i podmiotom przetwarzającym w Kościele w zakresie ochrony danych osobowych; udzielanie osobie, której dane dotyczą informacji dotyczących uprawnień przysługujących jej w związku z przetwarzaniem jej danych osobowych; rozpatrywanie skarg dotyczących przestrzegania przepisów ustanowionych w Kościele w zakresie ochrony danych osobowych; podejmowanie decyzji dotyczących dopuszczalności przekazywania danych do publicznej kościelnej osoby prawnej mającej siedzibę poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, jeśli istnieją uzasadnione wątpliwości odnośnie do ochrony tych danych; współpraca z krajowym organem nadzorczym, w tym dzielenie się informacjami oraz świadczenie wzajemnej pomocy w celu zapewnienia przestrzegania przepisów o ochronie danych osobowych; monitorowanie zmian w działalności Kościoła mających wpływ na ochronę danych osobowych, w szczególności stosowania technologii informacyjnych i komunikacyjnych; przedkładanie Konferencji Episkopatu Polski propozycji regulacji prawnych bądź zmian regulacji dotyczących ochrony danych osobowych. Kościelny Inspektor Ochrony Danych nie jest uprawniony do monitorowania i ingerencji w przekazywanie danych do Stolicy Apostolskiej. Kościelny Inspektor Ochrony Danych nie może monitorować ani ingerować w przetwarzanie danych dokonywane przez sądy w ramach sprawowania przez nie wymiaru sprawiedliwości. Art. 38 – Uprawnienia Kościelnego Inspektora Ochrony Danych W celu realizacji zadań Kościelny Inspektor Ochrony Danych jest uprawniony do: żądania od podmiotów przetwarzających dane osobowe w Kościele udzielenia informacji związanych z przetwarzaniem i ochroną danych; przeprowadzenia kontroli działalności podmiotów przetwarzających dane osobowe w Kościele; nakazania przywrócenia stanu zgodnego z prawem w przypadku stwierdzenia nieprawidłowości przy przetwarzaniu danych; nakazania administratorowi poinformowania osoby, której dane dotyczą o naruszeniu ochrony danych; podjęcia innych środków, niezbędnych do zapewnienia skutecznej ochrony danych osobowych w Kościele. Art. 39 – Sprawozdanie z działalności Kościelnego Inspektora Ochrony Danych Kościelny Inspektor Ochrony Danych sporządza roczne sprawozdanie ze swojej działalności, które jest przekazywane Konferencji Episkopatu Polski oraz publikowane w Aktach Konferencji Episkopatu Polski. Art. 40 – Nadzór Niezależnie od monitorowania i zapewniania przez Kościelnego Inspektora Ochrony Danych przestrzegania przepisów w zakresie ochrony danych osobowych w rozumieniu art. 35 ust. 1 niniejszego Dekretu, do biskupa diecezjalnego w ramach zwyczajnych działań kontrolnych (np. podczas wizytacji kanonicznych) należy także nadzór nad prawidłowym przestrzeganiem przepisów dotyczących pozyskiwania, przechowywania i przetwarzania danych osobowych. W instytutach życia konsekrowanego i stowarzyszeniach życia apostolskiego nadzór, o którym mowa w ustępie poprzedzającym, sprawuje wyższy przełożony. Rozdział VI Procedura odwoławcza i odpowiedzialność za naruszenie przepisów niniejszego Dekretu ogólnego Art. 41 – Procedura odwoławcza Jeśli osoba, której dane dotyczą, uzna, że przetwarzanie danych nie jest zgodne z przepisami niniejszego Dekretu, może złożyć skargę do Kościelnego Inspektora Ochrony Danych, a następnie do właściwej dykasterii Stolicy Apostolskiej, zgodnie z przepisami Kodeksu Prawa Kanonicznego. Art. 42 – Sankcje Kto powoduje szkody materialne lub moralne poprzez nieuprawnione pozyskanie, przechowywanie i wykorzystywanie danych osobowych jest zobowiązany do naprawienia szkody zgodnie z kan. 128 Kodeksu Prawa Kanonicznego oraz kan. 935 Kodeksu Kanonów Kościołów Wschodnich. Karze przewidzianej przez kan. 1389 Kodeksu Prawa Kanonicznego oraz kan. 1464 Kodeksu Kanonów Kościołów Wschodnich podlega ten, kto naruszając niniejsze przepisy: nadużywa władzy kościelnej lub urzędu; dokona lub zaniecha bezprawnie z powodu zawinionego zaniedbania aktu władzy kościelnej lub aktu urzędowego powodując szkodę dla innej osoby. Karą przewidzianą w kan. 1390 § 2 Kodeksu Prawa Kanonicznego oraz kan. 1452 Kodeksu Kanonów Kościołów Wschodnich może zostać ukarany ten, kto nie zachowując niniejszych przepisów narusza czyjeś dobre imię. Jeżeli przestępstwo polega na naruszeniu obowiązku służbowego kara podlega zaostrzeniu i może także polegać na odwołaniu lub na pozbawieniu urzędu zgodnie z kan. 193 § 1 i 3; 196 § 1; 1336 § 1, n. 2° i 1389 Kodeksu Prawa Kanonicznego oraz kan. 975 § 1 i 2; 978; 1464 Kodeksu Kanonów Kościołów Wschodnich. Rozdział VII Przepisy końcowe Art. 43 – Zasada swobody komunikacji Kościół katolicki w Polsce, jego osoby prawne i fizyczne korzystają ze swobody utrzymywania stosunków i komunikowania się ze Stolicą Apostolską, z Konferencjami Biskupów, z Kościołami partykularnymi, a także między sobą i z innymi wspólnotami, instytucjami, organizacjami i osobami w kraju i za granicą. Żaden artykuł tego Dekretu nie może być interpretowany w sposób, który w istotnym stopniu ograniczałby tę swobodę. Art. 44 – Wejście w życie Niniejszy Dekret wchodzi w życie po uzyskaniu recognitioStolicy Apostolskiej z chwilą promulgacji, zgodnie z kan. 455 § 2 i 3 w związku z kan. 8 § 2 Kodeksu Prawa Kanonicznego. Promulgacja niniejszego Dekretu następuje poprzez zamieszczenie go na oficjalnej stronie internetowej Konferencji Episkopatu Polski. Stanisław Gądecki Arcybiskup Metropolita Poznański Przewodniczący KEP Artur G. Miziński Sekretarz Generalny KEP "Jak dokonać apostazji?" - to pytanie, które w ostatnich miesiącach zadaje sobie coraz więcej Polaków. Poniżej znajdziecie informacje o tym, czym jest apostazja, jak przebiega procedura wystąpienia z Kościoła i jakie konsekwencje wiążą się z podjęciem takiej latach 2006-2009 w Polsce apostazji dokonało 1057 osób. W 2010 r. było ich 459. W kolejnych latach Instytut Statystyki Kościoła Katolickiego zaprzestał badań na ten temat, tłumacząc to "niewielką skalą zjawiska". Teraz ma się to jednak zmienić, a wszystko z powodu rosnącej liczby osób poszukujących informacji o tym, jak wystąpić z Siedem ważnych pytań o Kościół w Polsce po akcji #teżodchodzęKościół w Polsce wraca do badania apostazji. Ostatnie dane pochodzą z 2010 roku Apostazja - co to jest?Apostazja to według definicji porzucenie wiary religijnej lub religii. W pierwotnym znaczeniu oznaczała całkowite porzucenie wiary chrześcijańskiej, obecnie termin wykorzystywany jest również przez religie i wyznania apostazja rozumiana jest jako świadome, dobrowolne i publiczne wyrzeczenie się kontaktu z jest jednym z praw człowieka, chronionym przez Kartę praw podstawowych, traktat lizboński oraz Międzynarodowy Pakt Praw Obywatelskich i nie może zostać chrzestnym? Przepisy się zmieniająList o ofierze pedofilii został odnaleziony w archiwach krakowskiej kuriiApostazja - konsekwencjePrzed podjęciem decyzji o odejściu z Kościoła, warto zapoznać się z jej dokonaniu apostazji, tracimy prawo do:katolickiego pogrzebu, zostania świadkiem bierzmowania, zostania świadkiem małżeństwa, zostania rodzicem chrzestnym, czynnego udziału w obrzędach, przynależności do organizacji i stowarzyszeń katolickich. Należy pamiętać, że apostazja nie unieważnia chrztu, bierzmowania ani małżeństwa. Sakramenty te są dokonać apostazji? Dokumenty, wniosek, procedura krok po krokuAby dokonać apostazji trzeba mieć ukończone 18 lat i pełną zdolność do czynności prawnych. Procedura wystąpienia z Kościoła składa się z kilku etapem jest złożenie oświadczenia woli. Należy to zrobić osobiście. Nie ma możliwości wysłania oświadczenia pocztą czy złożenia wniosku Kościele skandal goni skandal, a problemy są tuszowaneNależy przygotować trzy egzemplarze oświadczenia - jeden zachowujemy dla siebie, drugi pozostawiamy w parafii, a trzeci wysyłany jest do kurii. Oświadczenie powinno zawierać:dane personalne, datę i miejsce chrztu, informację o dobrowolności aktu apostazji, wyrażenie woli wystąpienia z Kościoła katolickiego w sposób niebudzący wątpliwości. Oświadczenie składamy u proboszcza parafii właściwej dla naszego miejsca zamieszkania (nawet tymczasowego). Należy mieć ze sobą dowód osobisty i odpis aktu chrztu (jeśli sakrament został przyjęty w innej parafii).Proboszcz sprawdza, czy oświadczenie spełnia wymogi formalne i przystępuje do kolejnego etapu - rozmowy. Jej celem jest poznanie przyczyny apostazji i upewnienie się, że decyzja została podjęta świadomie i dobrowolnie. Obowiązkiem księdza jest też próba przekonania osoby chcącej wystąpić z Kościoła do zmiany zdania. W obecności proboszcza podpisujemy informacja o odejściu z Kościoła odnotowywana jest w świadectwie chrztu apostaty. Dokument z taką adnotacją jest jedynym potwierdzeniem dokonania apostazjiWarto pamiętać, że apostazja jest odwracalna. Każdy, kto wystąpił z Kościoła, ma możliwość, by do niego powrócić. W tym celu należy ponownie złożyć oświadczenie woli, w którym trzeba zamieścić dane personalne, datę i miejsce chrztu oraz apostazji, a także wskazać powody odejścia i i uzasadnić chęć ponownego przystąpienia do Kościoła katolickiego. Następnie odbywa się rozmowę z proboszczem, który uchyla ekskomunikę i nakłada pokutę. 10 tajemnic Watykanu, z których mało kto zdaje sobie sprawę.... Polecane ofertyMateriały promocyjne partnera Liczba postów: 7,522 Liczba wątków: 305 Dołączył: Reputacja: 1 No dobrze, a jak z mojego posta moge zrobic ogloszenie ? Administracja proszona o pomoc Null pointer exception juki Początkujący Liczba postów: 13 Liczba wątków: 0 Dołączył: Reputacja: 0 Brawo Athei Overlord! Gratuluję odwagi. Znam wiele osób, które próbowały się wypisać z kk z innych powodów niż ateistyczne, i im się nie udawało, bo ksądz odpowiadał, że mogą się przed śmiercią \"nawrócić\". Nie wiem skąd ten dokunent, ale pachnie mi katolicą finezjną taktyką, bo samo słowo \"apostazja\" znaczy odstępstwo i ma związek z biblijnym proroctwem o pokazaniu się antychrysta, człowieka bezprawia. Jeszcze sprawdzę w słowniku greckim, jak będę mógł. juki Nie ma problemu istnienia Boga. Jest tylko problem: Kto nim jest i jakim. Bo w każdym światopoglądzie: "COŚKOLWIEK istniało ZAWSZE" Kwis Początkujący Liczba postów: 1 Liczba wątków: 0 Dołączył: Reputacja: 0 Dodam tylko, ze dokument Athei powstal na kanwie tekstu stad: zapostowanego na forum app racja. Aha, i ja zdazylem skorzystac z oryginalu. Historia z mojej wypiski jest zwalowa, bede mial co wnukom opowiadac, jesli mnie ten czyn bezbozny nie dogoni w postaci kosy bojowki faszystowskiej.. pzdr, Athei Liczba postów: 7,522 Liczba wątków: 305 Dołączył: Reputacja: 1 Zgadza sie, pewne odmiany prezentowal takze chyba Nechrist na naszym dawnym forum dawne czasy... Ja to ciutke przerobilem, poskladalem w calosc i sprawdzilem w praktyce :lol2: Kwis, dzieki za Racjonaliste, bo ta strona bardzo sie przyda ! Tu juz sa projekty, np. kolegi Robbera, powolania specjalnego serwisu poswieconego apostazji. Im nas wiecej, tym lepiej ! PS: Kwis, kope lat gdzies Ty sie podziewal chlopie !! [sub] Post był edytowany przez autora dnia 08 08 2005 o godzinie 22:02[/sub] Null pointer exception Liczba postów: 39 Liczba wątków: 0 Dołączył: Reputacja: 0 Cytat:Kwis, dzieki za Racjonaliste, bo ta strona bardzo sie przyda ! Tu juz sa projekty, np. kolegi Robbera, powolania specjalnego serwisu poswieconego apostazji. Im nas wiecej, tym lepiej ! Dokladnie! W sieci krazy kilka wzorow takiego dokumentu, troche wzorow odpowiedzi KK i jakies relacje ale trzeba to zebrac w jednym miejscu i dobrze olinkowac. Strona sie robi! Przysylajcie rzeczy, niech bedzie tego jak najwiecej. Jajcarskie relacje mile widziane! Athei, odbierz mejla Pozdrawiam Robber Liczba postów: 216 Liczba wątków: 0 Dołączył: Reputacja: 0 ech, ja nie bylam zdecydowana na apostazje (w koncu nic nie podpisywalam, wiec teoretycznie nigdzie nie naleze, z reszta nie mam ochoty widziec tych pingwinow ksiezy), ale jak wspomnieliscie o pogrzebie, to zmienilam zdanie, tylko jak z nimi gadac, zeby tego udzielili? Liczba postów: 7,522 Liczba wątków: 305 Dołączył: Reputacja: 1 Najlepiej nie gadac za wiele Drukujesz, wypelniasz, dobierasz sobie swiadkow, zeby Ci nie zrobiono szwindla, idziesz do kancelarii plebanii - i uprzejmie ze slodkim usmiechem prosisz o rozpatrzenie Twojego podania o wykreslenie Cie z rejestru czlonkow kosciola r-kat, innymi slowy, ze wlasnie wykonujesz akt apostazji A dalej.... wiesz, odmow Ty moze zdrowaske i jedna dziesiatke rozanca moze zanim pojdziesz, bo ze sie nasluchasz to pewna Moze trafisz na cywilna kancelarie, moze na proboszcza - who knows Powodzenia i bog z Toba, corko PS: czasem traktuja z chlodna uprzejmoscia, czasem probuja Cie naklonic do zmiany zdania, a czasem sa calkiem miliii... zalezy od czlowieka... sa ludzie i klamki... Null pointer exception Liczba postów: 216 Liczba wątków: 0 Dołączył: Reputacja: 0 mhm, a jak z nimi gadac, jak niezbyt beda chcieli przyjac? bo z przekonaniem ich o mojej decyzji nie powinno byc problemow... Liczba postów: 174 Liczba wątków: 7 Dołączył: Reputacja: 0 Cytat: dobierasz sobie swiadkow Jakie warunki muszą spełniać świadkowie? Muszą być chrzczeni, bierzmowani?Cytat:mhm, a jak z nimi gadac, jak niezbyt beda chcieli przyjac? Chyba nie mogą nie przyjąć. Nie wdawaj się z nimi w dyskusje, nie kłuć się, powiedz konkretnie czego chcesz, bądz pewna siebie i nie daj się zbyć. Wez na świadków jakiś wygadanych i rozumnych ludzi. Powodzenia There's no time to discriminate, Hate every motherfucker That's in your way Liczba postów: 39 Liczba wątków: 0 Dołączył: Reputacja: 0 Osoby ktore dobiera sie na swiadkow musza byc zdolni do bycia swiadkiem w sensie katolickim - np. swiadkiem na slubie. Jest to oczywiscie absurd ale wynikajacy jakos z koscielnych zwyczajow (w najgorszym przypadku na swiecie pozostanie przynajmniej dwoch katolikow :mrgreen: ). Jeden moj znajomy sie wypisal bez swiadkow. Jesli jestes pelnoletni i poczytalny a takze widac, ze znasz swoje prawa to powinno sie udac i tak. Liczba postów: 7,522 Liczba wątków: 305 Dołączył: Reputacja: 1 Zawsze mozna poszukac swiadkow Jehowy Null pointer exception Liczba postów: 66 Liczba wątków: 1 Dołączył: Reputacja: 0 Pewnie - tym to by zalezalo zebys sie wypisal. Liczba postów: 7,522 Liczba wątków: 305 Dołączył: Reputacja: 1 Dzien dobry, czy chcialby pan zyc wiecznie ? :lol2: Null pointer exception Liczba postów: 39 Liczba wątków: 0 Dołączył: Reputacja: 0 A mnie nie przeszkadza, ze ktos jest SJ albo powiedzmy czcicielem slonca. Jestem zwolennikiem wolnosci swiatopogladowej i chociaz sam nie wierze w te historyjki nie moge zabraniac tego innym. Jestem przeciwnikiem monopolu swiatopogladowego i prob narzucania jednego swiatopogladu wszystkim. Dlatego brzydzi mnie katolicyzm tak, jak kiedys komunizm. Strona ktora przygotowujemy bedzie przeznaczona dla wszystkich - ateistow, agnostykow, SJ, buddystow etc. Jej celem jest odklamanie polskiej rzeczywistosci i mitu o jedynie slusznej religii. W kwestii apostazji zastanawia mnie kilka kwestii: pisemko złożyć w parafii chrztu, czy parafii zamieszkania (a może do obu)? jeszcze trzeba zanieść kopię, tak żeby wszystko odbyło się bez zastrzeżeń? koniecznie trzeba dołączyć akt chrztu? Liczba postów: 39 Liczba wątków: 0 Dołączył: Reputacja: 0 Dla Czarnej i innych; wrzucam tekst ktory rozsylam na razie w formie ulotki. Oczywiscie bedzie dostepny na stronie wraz z innymi materialami. Na razie mozna wziac dokument ktory wrzucil Athei, jest dobry. Oto text:Cytat:KK nie przewiduje wypisywania swoich członków, ponieważ coś takiego jak lista członków KK nie istnieje. Istnieje tylko lista ochrzczonych. Jak widać to nie to samo - nie podejmuję się wyjaśnienia różnicy. Kościół naucza także, iż sakrament chrztu jest nieodwracalny, co już nalezy traktować indywidualnie, w zależnosci od tego, czy ktoś wierzy w działania magiczne czy nie. To, co można zrobic z formalnego punktu widzenia to oficjalne odstąpienie od kościoła czyli apostazja. Dokonuje się jej składając na ręce przedstawicieli koscioła akt apostazji. Istnieje wiele wzorów, jeden z nich zamieszczam poniżej. Do aktu apostazji potrzeba dwóch świadków, ktorzy są członkami KK. Powinni obok swoich podpisów umieścić także dane (dotyczące miejsca zamieszkania), które mogą być sprawdzane przez kosciół. Akt apostazji sklada się w parafii w której bylismy ochrzczeni. Można także złożyc go w kurii diecezjalnej oraz parafii właściwej dla aktualnego miejsca zamieszkania. Ja zrobiłem następujaco: w parafii chrztu złożyłem mój akt apostazji osobiście, a do kurii oraz parafii miejsca zamieszkania wysłałem listem poleconym za potwierdzeniem odbioru. Listem poleconym można też wysłać wszystkie pisma ze względu np. na niewygodny dojazd albo niechęć tłumaczenia naszej decyzji. Działanie wykonane przeze mnie poskutkowało. W księdze chrztów dokonano stosownej adnotacji o mojej apostazji, założono także księgę apostatów (ponieważ byłem podobno pierwszym w tej parafii), a dla mnie przygotowano pismo: akt chrztu z adnotacją o mojej świadomej i dobrowolnej apostazji. Akt apostazji który zlożylem zawierał odwolanie do prawa kanonicznego, które nakłada ekskomunikę na odstępców (kanon 1364), zostałem więc także ekskomunikowany. Warto pamiętać co to oznacza zanim podejmie się decyzję o porzuceniu koscioła. Oznacza to, że tracimy prawo do sakramentów, katolickiego pogrzebu (kwestia gdzie zostaniemy pogrzebani jest niejasna), bycia świadkiem w katolickich obrzędach, wstępu na teren światyń katolickich i innych spraw związanych bezpośrednio z kultem katolickim. Niejasna jest także sprawa ślubu kościelnego i wydaje się, że nie ma tu jednoznacznej reguły. Ksieża udzielają ślubu jeśli jedna ze stron nie jest katolikiem (wówczas sakrament przyjmuje tylko ta strona która jest katolikiem), ale w przypadku apostatów i ekskomunikowanych mogą wchodzić w grę ostrzejsze reguły. Należy wziać to pod uwagę zanim podejmie się decyzję o opuszczeniu szeregow KK, ponieważ powrót - z tego, co mi wiadomo - może byc trudniejszy. Cała wewnątrzkościelna procedura trwa kilka dni - tyle czasu minęło od mojej wizyty w parafii do wręczenia mi aktu chrztu z potwierdzeniem apostazji. W moim przypadku podczas składania aktu apostazji doszło do rozmowy z księdzem, który - wyraźnie zatroskany moją decyzją - starał się za pomocą zdroworozsadkowych argumentów (\"może jeszcze zmieni pan zdanie\") przekonać mnie abym tego nie czynił. Składając dokumenty należy być według mnie kulturalnym i uprzejmym, ułatwia to - jak w każdej innej sytuacji - załatwienie sprawy i powoduje podobną reakcję drugiej strony. Podsumowanie: aby wystąpic z kościoła należy: 1. Sporządzić akt apostazji (według wzorow dostępnych w internecie lub zamieszczonego poniżej). 2. Zrobić trzy kopie tego dokumentu. 3. Postarać sie o dwu świadkow (członkow KK) i zebrać ich podpisy (wraz z danymi) na dokumentach. 4. Akty apostazji dostarczyć osobiscie (lub pocztą - listem poleconym za potwierdzeniem odbioru) do parafii chrztu oraz kurii diecezjalnej i parafii własciwych dla naszego miejsca zamieszkania. Akt apostazji powinien zawierać żądanie pisemnego potwierdzenia naszej apostazji (wpisu w księdze chrztu i potwierdzenia tego faktu dla nas). Dane dotyczące adresów parafii, nazwiska wikariusza generalnego kurii metropolitalnej, adresów i godzin pracy kancelarii parafialnych można znaleźć w internecie. Powodzenia! Liczba postów: 178 Liczba wątków: 7 Dołączył: Reputacja: 0 Ciężka sprawa, że też chce mi się szukać świadków :o Białe zawsze zwyciężają! Liczba postów: 216 Liczba wątków: 0 Dołączył: Reputacja: 0 ja mam czas do grudnia, wtedy bede miec 18 urodziny, ale ze swiadkami nie bedzie problemu, poprosze jakies kumpele, ktorym sie nie chciualo wypisac Liczba postów: 7,522 Liczba wątków: 305 Dołączył: Reputacja: 1 Robber, czy przewidujesz zalozyc cos w rodzaju \"sluzby pomocy\" na stronie poswieconej apostazji ? Nie tylko dokumenty, FAQ, ale takze lista mailingowa, forum i indywidualna pomoc. Kto wie, moze z podaniem GG, telefonu kom. (dla odwaznych). 3-4 osoby z doswiadczeniem w kwestiach kosciola ktore stanowilyby taki \"hotline\" - status GG, moze wlasny pokoj na jakims czacie - albo wlasny applet czata ? Oczywscie zostalibysmy natychmiastowo obwolani Wrogami Narodu Polskiego :lol2: :lol2: przez tych oto zacnych mlodzianow: Wszak wiadomo, ze oni ---> prostuja sciezki Panu :lol2: Null pointer exception Liczba postów: 39 Liczba wątków: 0 Dołączył: Reputacja: 0 Cytat:Robber, czy przewidujesz zalozyc cos w rodzaju \"sluzby pomocy\" na stronie poswieconej apostazji ? Nie tylko dokumenty, FAQ, ale takze lista mailingowa, forum i indywidualna pomoc. Kto wie, moze z podaniem GG, telefonu kom. (dla odwaznych). W pewnym sensie. Po to bedzie ta stronka. A co dokladnie bedzie zawierac - wyklaruje sie w zostalibysmy natychmiastowo obwolani Wrogami Narodu Polskiego przez tych oto zacnych mlodzianow: Niekoniecznie. To nie ma byc strona antyklerykalna :mrgreen: To ma byc strona skierowana do niewierzacych i ma im pomoc w opuszczeniu organizacji do ktorej i tak nie chca nalezec. To bedzie korzystne takze dla kosciola, bo zostana w nim sami wierni i sprawiedliwi :mrgreen: :mrgreen: :mrgreen: Coraz więcej osób decyduje się na dokonanie apostazji, czyli odejścia od kościoła katolickiego. Z jakimi formalnościami się to wiąże? Czy za apostazję trzeba płacić? Jakich dokumentów będziesz potrzebował? Z poniższego artykułu dowiesz się wszystkiego, co powinieneś wiedzieć o apostazji. Apostazja – czym jest i jak jej dokonać? Apostazja, czyli zerwanie więzi z Kościołem Apostazja to formalne, dobrowolne i świadome odejście od Kościoła katolickiego. Apostazji można dokonać także w innych religiach, w judaizmie, islamie czy u Świadków Jechowy. Porzucenie religii jest jednym z praw człowieka – chroni je Karta Praw Podstawowych, traktat lizboński oraz Międzynarodowy Pakt Praw Obywatelskich i Politycznych. Oznacza to, że każdy ma prawo do dokonania apostazji. Konsekwencje apostazji Każda osoba, która rozważa apostazję, powinna zdawać sobie sprawę z konsekwencji, które za sobą niesie. Po nałożeniu ekskomuniki, apostata traci prawo do katolickiego pogrzebu, przyjmowania i udzielania sakramentów oraz wykonywania urzędów, posług i zadań w kościele. Nie może także należeć do żadnych organizacji i stowarzyszeń katolickich. Najbardziej dotkliwe jest jednak odebranie możliwości zostania świadkiem na chrzcie, bierzmowaniu lub ślubie. Apostata może jednak wziąć ślub kościelny, jeżeli jego druga połówka należy do Kościoła – jest to tzw. ślub jednostronny. Potrzebne dokumenty, koszty Aby dokonać apostazji, trzeba dostarczyć na parafię kilka istotnych dokumentów. Są to 3 egzemplarze oświadczenia woli, odpis aktu chrztu (jeżeli sakrament przyjmowaliśmy w innej parafii) oraz dowód osobisty, który trzeba okazać przy składaniu reszty dokumentów. Czy za apostazję trzeba zapłacić? Na szczęście ta procedura nie wiąże się z żadnymi kosztami. Wyłącznie czasami, niektóre parafie naliczają symboliczną opłatę za wydanie aktu chrztu np. za znaczek pocztowy. Procedura apostazji Cały proces apostazji jest podzielony na kilka kroków. Pierwszym z nich jest dostarczenie dokumentów na ręce proboszcza parafii, do której należymy. Następnie duchowny przejrzy dokumenty pod kątem formalnym. Kolejnym etapem jest rozmowa duszpasterska, w trakcie której ksiądz upewni się, że decyzja o odejściu z kościoła została podjęta dobrowolnie i świadomie. Po rozmowie podpisze oświadczenie woli, a na świadectwie chrztu umieści adnotację o nałożeniu ekskomuniki. A czy po dokonaniu apostazji możliwe jest powrócenie na łono Kościoła? Tego dowiesz się dzięki przygotowanemu przez nas poradnikowi. Opisujemy w nim, jak dokładnie wygląda proces apostazji oraz bardziej szczegółowo przedstawiamy jej skutki. Kliknij w link poniżej i dowiedz się więcej! Powiązana sprawa Dokonałem apostazji, oficjalnie opuściłem Kościół katolicki. Jak się okazało, zajęło mi to łącznie mniej niż dobę i było wyjątkowo bezbolesne. Poniżej opowiem o swoim doświadczeniu przez pryzmat obowiązującej procedury i podzielę się moim wzorem oświadczenia woli o wystąpieniu z Kościoła katolickiego (jeśli interesuje was tylko wzór oświadczenia, znajdziecie go na samym dole tekstu). I Zdobycie świadectwa chrztu Jak opuścić Kościół katolicki? Obecnie obowiązująca procedura apostazji (z 2015 roku) wymaga najpierw posiadania świadectwa chrztu. Chyba, że wciąż mieszkacie w obrębie tej samej parafii gdzie zostaliście ochrzczeni - wtedy możecie przeskoczyć do kolejnego punktu - napisania oświadczenia woli. Jeśli jednak mieszkacie gdzie indziej i nie macie świadectwa chrztu, musicie je zdobyć z parafii chrztu. Księża rzadko są skorzy do wydawania takich dokumentów zaocznie, czy przez pełnomocnika (można spróbować), dlatego prawie na pewno będziecie się musieli osobiście udać do kancelarii. (ważna też uwaga na początek na marginesie - apostazji mogą dokonać tylko osoby pełnoletnie, jeśli macie poniżej 18 lat, musicie poczekać; nie można też złożyć apostazji za już ochrzczone dziecko) Pamiętajcie, że parafie mają różne godziny otwarcia kancelarii i że może być kolejka (szczególnie ważne, jeśli np. jedziecie z daleka). Zadzwońcie najlepiej wcześniej do proboszcza - może uda się umówić na konkretną godzinę. Miejcie ze sobą dokument - najlepiej dowód osobisty - żeby potwierdzić tożsamość. Choć ustawa o ochronie danych osobowych obowiązuje Kościół inaczej, księża zazwyczaj nie wydają każdej osobie z ulicy świadectw osób trzecich. Warto też przypomnieć sobie datę chrztu - ułatwi to księdzu znalezienie waszego wpisu w przepastnych kronikach. U mnie przebiegło to bardzo gładko, trochę czekania przed wejściem, bo ktoś załatwiał msze żałobną, a potem jakieś 15 minut już u księdza, bez pytania nawet po co mi to świadectwo. Może być jednak różnie i trzeba się psychicznie przygotować na pytania i "pogadankę". Dokument mojego oświadczenia woli o wystąpieniu z Kościoła katolickiego - akt apostazji (jego wzór pod tekstem) II Napisanie oświadczenia woli o apostazji Jak już macie świadectwo chrztu, musicie napisać oświadczenie. Możecie skorzystać z mojego wzoru oświadczenia woli o wystąpieniu z Kościoła katolickiego (na dole tekstu linki), możecie napisać też coś swojego. W oświadczeniu muszą się znaleźć koniecznie: wasze dane osobowe data i parafia chrztu wyrażenie woli i motywacji apostazji podkreślenie, że robicie to dobrowolnie, ze świadomością konsekwencji III Pójście z oświadczeniem woli o apostazji do parafii zamieszkania Drukujecie oświadczenie w trzech kopiach (ważne!) i jeszcze go nie podpisujecie, lepiej to zrobić przy księdzu, żeby podkreślić w ten sposób akt i jego dobrowolność. Zabieracie też świadectwo chrztu, które musi być załączone do wniosku. I idziecie do parafii swojego obecnego miejsca zamieszkania. Czyli o 12 nastawiacie ucha, wyłapujecie gdzie dzwonią dzwony i idziecie w tamtą stronę :) Czasem dookreślenie która parafia jest akurat przypisana do danego adresu nie jest łatwe, wtedy wystarczy zadzwonić na parafię i dopytać. Pamiętajcie znowu, że kancelarie parafii pracują różnie (np. parafia mojego chrztu miała tylko raz w tygodniu godziny pracy popołudniowe 19-20, a parafia miejsca zamieszkania pracuje codziennie od 17 do 18). Mówicie po co przyszliście (ja powiedziałem "dzień dobry, chciałem się wypisać"), dajecie papiery, potwierdzacie tożsamość dowodem i podpisujecie papier. Jedna z kopii jest dla was, tę na miejscu podbija pieczątką ksiądz i wam oddaje. W procedurze apostazji jest jeszcze zawarty punkt, że ksiądz musi jeszcze was przekonuwać i opisać konsekwencje wystąpienia z Kościoła. W moim przypadku ksiądz sobie darował. Ale może być to trudny momemnt, więc warto się przygotować. I to już w zasadzie można uznać za koniec. Nie ma żadnego dyplomu, podbite oświadczenie jest dowodem złożenia aktu apostazji. Potem ksiądz przesyła to do ordynariusza (biskupa), on to odnotowuje i wysyła polecenie do parafii chrztu o wpisanie do ksiąg adnotacji o dokonaniu apostazji. Możecie więc po tym miesiącu-dwóch podejść do parafii chrztu i poprosić znowu o świadectwo, tym razem z nową piękną adnotacją o apostazji. Świadectwo chrztu z adnotacją o apostazji - wystąpieniu z Kościoła katolickiego IV Epilog - potwierdzenie wpisania adnotacji o apostazji Po kilku miesiącach poszedłem znowu do parafii, w której zostałem ochrzczony, by uzyskać ponownie świadectwo chrztu, ale już z adnotacją o apostazji. Oczywiście potwierdzeniem dokonania aktu apostazji jest samo pismo - oświadczenie woli - podpisane w trakcie składania. Więc nie musicie znowu iść po świadectwo chrztu. Chciałem jednak mieć poświadczenie, że procedura została należycie dokonana - i przy okazji napisać wam, jak to wygląda. Na marginesie przypominam - Kościoła nie obowiązują zwyczajne przepisy RODO, więc nawet na nasze wyraźne żądanie nie musi usuwać naszych danych osobowych. Dlatego w oryginalnej księdze chrztu dopisywana jest tylko adnotacja o apostazji. Papierek dostałem, wszystko jest w porządku - jestem na pewno apostatą i mogę być pewien, że np. nikt nie wyprawi mi pogrzebu kościelnego. Ciekawe było to, jak to wszystko się odbyło... W kancelarii parafialnej była starsza pani. Poprosiłem ją o świadectwo chrztu i podczas szukania w księgach, zaczęła mi opowiadać historię o kobiecie, która przyszła poprzedniego dnia prosić o poświęcenie krzyżyka. Krzyżyk miał być prezentem dla męża. Kobieta ma dwudziestoletnie niepełnosprawne dziecko, które jak wynikało z opisu, jest w stanie niemal katatonicznym. Po co opowiedziała mi tę historię? Chwaliła tego męża, że nie odszedł, mimo takiej trudnej sytuacji. Czy ta opowieść miała mnie przekonać do pozostania w Kościele? Powiedziałem tylko, że "świetnie sprawdziłaby się pani w roli księdza, co oczywiście w Kościele katolickim nie jest możliwe". "Musi być hierarchia" - odpowiedziała tylko. I zgodnie z hierarchią, gdy dotarło do niej, że chcę potwierdzenie już dokonanej apostazji a nie dopiero jej dokonać, zadzwoniła po proboszcza. Proboszcz zszedł po chwili, spojrzał i na początku stwierdził, że nie może mi wypisać świadectwa, bo dodano informację, że tylko za zgodą ordynariusza może to wydać. Trochę podyskutowaliśmy, że to nie ma najmniejszego sensu, gdyż przychodzę po swoje dane (nota bene nikt nie potwierdził moich danych np. prosząc o dowód osobisty). Dopytywał ciągle, a po co mi to. Odpowiadałem spokojnie "żeby mieć potwierdzenie". W końcu machnął ręką i zaczął wypisywać. I on też uraczył mnie łzawą historią. Opowiedział mi o mężczyźnie, który przyszedł do niego dwa lata temu dokonać apostazji, bo... kazano mu w pracy. Dzięki temu miał dostać awans. Udało się, ale po roku przeniesiono go gdzieś na Ukrainę, gdzie mu się nie podobało. Chciał wrócić do Kościoła, ale miał z tym problemy, bo procedura nie jest łatwa. W końcu powiesił się na pasku od spodni na gwoździu, który wbił nad drzwiami. Znalazły go dzieci. Nie mogę oczywiście tego obalić, ale brzmi mi to na totalną bujdę zmyśloną na poczekaniu. Jaki pracodawca domagałby się apostazji od pracownika? W każdym razie wysłuchałem, nie sprzeciwiałem się - choć wiele razy proboszcz i tamta pani na początku podważali moją decyzję, bo "jestem młody", "bo to emocje", "to przez politykę", "będę chciał wrócić", "a dzieci" itd. itp. Cóż, nie ma sensu moim zdaniem wchodzić w dyskusje i się wykłócać. Przecież nie przekonam ich do swoich racji, tak jak oni mnie do moich, za dużo tu nas dzieli. Za dużo też nas łączy, żeby się niepotrzebnie kłócić - życzyłem miłego dnia, ukłoniłem się i poszedłem. Poniżej linki do mojego wzoru oświadczenia woli o wyjściu z Kościoła, które możecie wykrozystać: Wersja Google Sheets do przekopiowania Wersja DOCX Wersja ODT

oświadczenie woli akt apostazji